20 sierpnia 2021
Czy szkoła językowa to biznes,
16 sierpnia 2021
Początek nowego roku szkolnego coraz
27 lipca 2021
„Ja nie chcę przerabiać gramatyki,

Dziś gratka dla wielbicieli przełamywania schematów i niecodziennego podejścia do nauczania!

W tym wpisie wymieniam i opisuję metody nauczania oficjalnie zakwalifikowane do kategorii "niekonwencjonalnych". Każda z nich zdefiniowana jest pod kątem głównego założenia, celu nauki, sposobu nauczania, a także opatrzona moim dodatkowym komentarzem :) Enjoy!

 

Na początek przypomnijmy, że metody nauczania dzielą się na konwencjonalne i niekonwencjonalne. O tych pierwszych przeczytasz w tym wpisie [KLIK]. Z kolei do tych drugich zaliczamy następujące metody:

- TPR (metoda reagowania całym ciałem - ang. Total Physical Response)

- the Silent Way

- CLL

- naturalna

- Sugestopedia

 

Wiem, że nazwy mogą lekko przerażać, ale spokojnie :D Już Ci tłumaczę czym charakteryzuje się każda z nich.

 

Metoda TPR

Opracowana w latach 70. XX wieku w USA przez James’a Asher’a.

Główne założenie: procesowi uczenia się i zapamiętywania sprzyja kombinacja: milczące przysłuchiwanie się oraz ruch fizyczny związany z treścią przekazu.

Główny cel nauki: zaangażowanie obu półkul mózgowych (lewa – odpowiedzialna za język i mowę, prawa – za ruch fizyczny) w procesie nauki języka.

Sposób nauczania: Nauczyciel wydaje proste polecenia, na które Uczeń ma zareagować odpowiednim ruchem (np. „Otwórz okno”, „Wstań”, „Obróć się” itp.). Nie wykorzystuje się tu podręczników. Nauczyciel korzysta przede wszystkim z rekwizytów i otaczających go przedmiotów.

Mój komentarz: metoda stworzona dla małych dzieci (i dla niektórych dorosłych:D)! Świetna dla „osłuchania się” z językiem, zatem dobra przede wszystkim na początkowym etapie nauki.

 

Metoda The Silent Way

Opracowana przez Caleba Gattegno. Początkowo służyła do nauczania matematyki i czytania w języku ojczystym. Stopniowo zyskała popularność jako metoda nauczania języków obcych.

Główne założenie: odejście od aktywności i hałaśliwości tradycyjnej klasy na rzecz wyciszenia i skupienia.

Główny cel nauki: przyswojenie materiału językowego przez Ucznia poprzez maksymalne skupienie i ograniczenie pola uwagi.

Sposób nauczania: Nauczyciel operuje tzw. Pałeczkami Cuisenaire’a (kolorowe patyczki różnej długości). Za pomocą tychże pałeczek demonstruje proste zwroty i zdania (np. niebieski, czerwony, duży, mały, tu leży, tam kładę itp.). Początkowo Nauczyciel wypowiada znaczenia przypisane pałeczkom, potem już tylko demonstruje, a Uczeń zapamiętuje w ciszy. Następnie to Uczeń przejmuje rolę demonstratora – najpierw odtwarza sytuacje pokazywane przez Nauczyciela, potem tworzy własne. Metoda nie zakłada użycia podręcznika.

Mój komentarz: dobry wybór zwłaszcza dla Uczniów dorosłych świadomych sposobu przyswajania i zapamiętywania nowego materiału, którzy cenią sobie ciszę i koncentrację w toku nauki 😊

 

Metoda CLL

Kolejna metoda, której początki związane są z USA. Powstała w wyniku pozytywnych doświadczeń Nauczycieli w pracy nad wykorzystaniem technik psychoanalitycznych i terapeutycznych w nauczaniu.

Główne założenie: zarówno posługiwanie się językiem, jak i przyswajanie go, to proces grupowy, oparty na komunikacji międzyludzkiej.

Główny cel nauki: opanowanie języka przez Ucznia na drodze komunikacji w sprawach bezpośrednio go dotyczących i tylko wtedy, kiedy naprawdę chce zabrać na dany temat głos.

Sposób nauczania: Nauczyciel początkowo przyjmuje rolę tłumacza. Uczeń/Uczniowie zajęcia językowe mają traktować jak swego rodzaju „gabinet terapeutyczny”, w którym rozmawiają wyłącznie na te tematy, na które chcą rozmawiać. Nie zmusza się nikogo do zabierania głosu – każdy Uczeń ma prawo milczeć i odezwać się wówczas, gdy jest na to gotowy. Początkowo może robić to w języku ojczystym (dlatego Nauczyciel ma rolę tłumacza). Uczeń powtarza wypowiedzianą/nagraną/zapisaną wersję obcojęzyczną swojej wypowiedzi. W ten sposób zapamiętuje wyrażenia.

Mój komentarz: świetna opcja na ćwiczenie konwersacji z Uczniami dorosłymi w obrębie tematów, którymi naprawdę się interesują!

 

Metoda naturalna

Kolejna metoda, która powstała…. No zgadnij – gdzie?! Tak tak, w USA w latach 70. XX wieku :D

Główne założenie: tzw. Ekspozycja znacząca jest kluczowa dla opanowania języka. Oznacza ona słuchanie wypowiedzi w języku obcym, których znaczenie jest dla Ucznia zrozumiałe (wynika ze zrozumiałego kontekstu). Uczeń ma przyswajać język obcy analogicznie do sposobu, w jaki niemowlęta uczą się mówić.

Główny cel nauki: eksponowanie Ucznia na maksymalnie dużo bodźców językowych, dzięki którym zacznie on coraz więcej rozumieć, a z czasem stanie się gotowy do samodzielnego mówienia (początkowo z błędami, które stopniowo są zastępowane poprawnymi formami).

Sposób nauczania: Nauczyciel mówi do Ucznia podobnie jak rodzic do swojego niemowlaka 😉 oznacza to proste, krótkie wypowiedzi, przepełnione mimiką i gestykulacją. Ważną rolę odgrywa tu również intonacja. Cieszy się z każdej oznaki zrozumienia przez Ucznia. Nie zmusza go do mówienia. Zadaniem Nauczyciela jest zapewnienie Uczniowi poczucia bezpieczeństwa w toku nauki, dzięki któremu on sam może zdecydować kiedy jest gotów do zabrania głosu 😉 Musi również zadbać, aby jego wypowiedzi były zawsze na nieco wyższym poziomie niż ten reprezentowany przez Ucznia (dzięki temu zapewniony jest rozwój językowy).

Mój komentarz: doskonała metoda w pracy z małymi dziećmi. Sprawdzi się również u dorosłych, którzy czują duży niepokój i onieśmielenie związane z nauką języka i potrzebują tego poczucia bezpieczeństwa podczas zajęć 😊

 

Sugestopedia

Nietypowa nazwa dla nietypowej metody :D

Główne założenie: umysł ludzki posiada znaczne rezerwy, które można uruchomić poprzez zapewnienie poczucia bezpieczeństwa, pozbycie się negatywnych emocji i zdystansowanie od własnych błędów i niedociągnięć. Według autora tej metody – bułgarskiego psychologa G. Łozanowa – jest to możliwe wskutek przybrania nowej tożsamości i odgrywania konkretnej roli przez cały tok trwania nauki. Czyli bawimy się w aktorów :D

Główny cel nauki: przyswojenie materiału językowego w warunkach maksymalnego komfortu i poczucia bezpieczeństwa. Aktywizacja prawej półkuli mózgu poprzez emocje, muzykę i ruch.

Sposób nauczania: ważne jest dbanie o warunki nauki – wyposażenie sali, kolorystykę, muzykę w tle. Zadaniem Nauczyciela jest zapewnienie poczucia komfortu swojemu Uczniowi, bo tylko wtedy jest on w stanie osiągnąć tzw. stan pseudopasywny charakterystyczny dla medytacji. Wówczas możliwe jest wykorzystanie wspomnianych wcześniej rezerw umysłowych. Kursy prowadzone Sugestopedią mają ściśle określoną konstrukcję i program. Oparte są na jednostkach dialogowych.

Mój komentarz: ciekawe podejście do procesu nauki języka, które z pewnością ma wielu zwolenników.

 

Jak zatem widzisz, pomysłów na to jak "ugryźć" nauczanie języka obcego jest mnóstwo. Jeżeli czujesz, że któraś z powyższych metod przemawia do Ciebie i chciałbyś jej spróbować, to działaj! Jeśli masz obawy i nie do końca wiesz jak wcielić ją w życie - napisz do mnie! Chętnie podzielę się z Tobą dokładniejszymi wskazówkami :)

 

W kolejnym wpisie podzielę się z Tobą wiedzą na temat tzw. podejścia komunikacyjnego w nauczaniu języków. Dowiesz się dlaczego podręczniki nie ujmują go jako "metody" oraz czym się ono charakteryzuje w praktyce.

STAY TUNED! :)

Niekonwencjonalne metody nauczania języków

08 czerwca 2020