21 lipca 2021
Zauważyłeś,

Artykuły z tej kategorii

W poprzednim artykule pisałam o homogeniczności grupy zajęciowej [KLIK]. Już wiesz jaką grupę określimy tym mianem (nie mylić z homogenizowaną!:P). W tym samym artykule zapowiedziałam również, że rozpoczynamy serię wpisów analizujących różnice indywidualne pomiędzy Uczestnikami jednej grupy. To pierwszy z nich.

Na początek warto zaznaczyć, że w ramach jednej grupy zajęciowej z całą pewnością będziemy mieli do czynienia z prawdziwą mieszanką osobowości, charakterów, postaw itp. O ile Nauczyciel ma pewien wpływ na motywację i postawę swoich Uczniów (więcej o tym w TYM artykule), to w większości przypadków różnice indywidualne pozostają kwestią, na którą prowadzący nie jest w stanie w żaden sposób wpłynąć. Jednakże, ważne, aby je poznał i nauczył się je uwzględniać. Ma to ogromny wpływ na przebieg pracy z daną grupą, a także osiągane efekty dydaktyczne.

Wg literatury[i] najważniejsze czynniki związane z różnicami indywidualnymi wśród Uczniów to:

  • Wiek,
  • Płeć,
  • Inteligencja,
  • Lateralizacja,
  • Modalność,
  • Pamięć,
  • Osobowość,
  • Motywacja i postawy,
  • Style poznawcze,
  • Strategie uczenia się.

 

W dzisiejszym wpisie chciałabym krótko omówić czynnik wieku oraz płci.

WIEK

Badania pokazują, że czynnikiem najsilniej sprzyjającym pozytywnym wynikom nauki języka obcego nie jest wiek jest rozpoczęcia, ale długość jej trwania. Krótko mówiąc – im dłużej się uczymy, tym więcej umiemy. Dlatego też panuje (moim zdaniem słuszne) przekonanie o jak najwcześniejszym rozpoczęciu przygody dziecka z językiem obcym. Jednakże, nie oznacza to, że człowiek dorosły nie będzie w stanie przyswoić języka obcego w stopniu biegłym. Jedyna różnica pomiędzy rozwojem języka obcego pomiędzy dzieckiem a dorosłym to fakt, że dorosły minął już tzw. Critical period w swoim życiu, czyli moment, kiedy jest jeszcze w stanie przyswoić naturalną intonację i wymowę charakterystyczną dla rodzimych użytkowników danego języka (więcej o critical period przeczytasz TUTAJ).

Jakie zatem możemy wyróżnić mocne strony dzieci w nauce języka?

  • Brak dodatkowych obowiązków,
  • Plastyczność organów wymowy,
  • Spontaniczność,
  • Brak lęku przed mówieniem,
  • Łatwość szybkiego dostosowywania się do nowych sytuacji,
  • Chęć podejmowania ryzyka,
  • Ufność,
  • Aktywność.

Jak pewnie już zauważyłeś, zazwyczaj w przypadku Ucznia dorosłego tych cech brakuje 😉

Jednakże, młodsi Uczniowie języków obcych przejawiają także trudności w uczeniu się, które z kolei nie stanowią problemu dla dorosłych:

  • Niewielka trwałość pamięci – szybciej zapominają,
  • Krótkie odcinki koncentracji,
  • Nierozwinięta pamięć logiczna – niemożliwe jest osiąganie poprawności gramatycznej,
  • W przypadku bardzo małych dzieci – brak umiejętności pisania i czytania,
  • Brak wprawy w uczeniu się.

 

Podsumowując, ucząc różne grupy wiekowe musimy liczyć się z pewnymi różnicami w sposobie nauki, które są związane właśnie z wiekiem Uczniów. Oczywiście do Ciebie należy decyzja z kim chcesz pracować, ale mając taką wiedzę przed rozpoczęciem nauczania kogokolwiek możesz oszczędzić sporo czasu na „próbowanie” różnych grup wiekowych. Być może znasz siebie na tyle, że wiesz, że dużo lepiej odnajdziesz się w pracy z małymi dziećmi niż z młodzieżą czy dorosłymi 😉

 

PŁEĆ

Mimo że obecnie panuje równouprawnienie płci i w praktycznie każdej dziedzinie życia dąży się do zatarcia różnic między kobietami a mężczyznami, to nie ma się co oszukiwać – w pewnych kwestiach natury nie oszukamy 😉 Z całą pewnością płeć różnicuje zachowania ludzi – również w procesie nauki języka obcego. Jednak nie jest pewne czy różnice te mają charakter wrodzony, czy też są warunkowane procesem wychowania. Co więcej, liczne badania naukowe jednoznacznie wskazują na fakt, iż mózg kobiety jest zbudowany nieco inaczej niż mózg mężczyzny. U kobiet obserwujemy silniejsze powiązania pomiędzy lewą (odpowiedzialną m.in. za język) i prawą (odpowiedzialną m.in. za emocje i ruch) półkulą, a to może (nie musi) przekładać się na proces przyswajania języka obcego.

Jak to wygląda w statystykach?

Dziewczynki:

  • Wykazują tzw. Większą gotowość mowną – są bardziej skłonne do częstego, spontanicznego wypowiadania się (wszyscy znamy ten stereotyp mówiący o tym, że kobiety TYLE gadają:P),
  • Są zazwyczaj powolniejsze, ale bardziej dokładne w wykonywanej pracy,
  • Statystycznie większą wagę przywiązują do aprobaty nauczyciela, zatem bardziej się starają,
  • Chętniej współpracują w grupie.

Chłopcy:

  • Wykazują większą inicjatywę w pracy indywidualnej,
  • Statystycznie częściej wykazują się pamięcią logiczną, która ułatwia im naukę gramatyki,
  • Cenią sobie rywalizację, przez co są bardziej zmotywowani podczas różnego rodzaju konkursów i gier.

 

Oczywiście powyższe założenia są wynikiem analiz przeprowadzonych na różnych grupach badawczych, jednak przyznasz, że trochę prawdy w tym jest? 😉

W praktyce rzadko mamy do czynienia z grupami zajęciowymi złożonymi tylko z samych dziewczynek lub tylko z samych chłopców – w większości krajów świata szkolnictwo jest koedukacyjne. Jednakże, mając tę teoretyczną wiedzę w głowie łatwiej będzie Ci zrozumieć dlaczego Ania ma focha kiedy proponujesz gry zespołowe na zajęciach, a Wojtek woli pracować sam niż w parze z innym Uczniem.

Oczywiście podejmując zadanie nauczania grupy nie jesteś w stanie przewidzieć czy konkretne osoby będą „podchodziły pod statystyki”. Nie masz większego wpływu na stosunek liczby męskich do liczby żeńskich Uczestników. Ja jednak zauważyłam po tych 10 latach pracy, że jeśli przychodzi mi pracować z grupą głównie męską, to rzeczywiście zajęcia wyglądają inaczej niż z grupą głównie żeńską (jestem pewna, że nie bez znaczenia jest tu również fakt, że ja jestem kobietą).


W kolejnym artykule dowiesz się więcej na temat różnic indywidualnych związanych z inteligencją i lateralizacją. Śledź bloga koniecznie! 😉

P.S. Już w marcu startujemy z ZAMKNIĘTYMI WEBINARAMI – będą to szczegółowe szkolenia na różne tematy związane z nauczaniem języków obcych, podczas których będziesz miał możliwość zadawania mi pytań na żywo. Dzięki temu będziemy w stanie odzwierciedlić sytuację z prawdziwej Sali szkoleniowej w prawie 100% 😊 Niebawem ogłoszę temat pierwszego webinaru i otworzę zapisy!

 


[i] Komorowska, H. „Metodyka Nauczania Języków Obcych”, wyd. Fraszka Edukacyjna Sp. z o.o., Warszawa, 2002

Różnice indywidualne wśród Uczniów - część I

12 lutego 2021