21 lipca 2021
Zauważyłeś,

Artykuły z tej kategorii

Zapraszam do lektury kolejnego z serii artykułów o Uczniach z trudnościami.

W poprzednim wpisie wyjaśniałam jak postępować w pracy z osobami nieśmiałymi i tymi, które mają słabą koncentrację [KLIK].

Dziś skupimy się na dwóch innych często spotykanych trudnościach wśród Uczniów.


MODALNOŚĆ WZROKOWA

W tym artykule [KLIK] pisałam więcej o różnych rodzajach modalności. Krótko mówiąc – osoba charakteryzująca się modalnością wzrokową to popularny „wzrokowiec”. Zapamiętuje najlepiej, gdy widzi. Jednakże, badania naukowe pokazują, że takie osoby mają statystycznie większe trudności z nauką języka mówionego. Na pewno nie raz w swojej pracy napotkałeś na Ucznia, który fantastycznie potrafił „wykuć” listę słówek na pamięć czy zapamiętać reguły z tabeli gramatycznej. Dużo gorzej jednak radził sobie z wypowiedzią ustną.

Jak wesprzeć takiego Ucznia w nauce? Przede wszystkim wykorzystuj na zajęciach jak najwięcej pomocy edukacyjnych typu:

  • Tabele,
  • Diagramy,
  • Obrazki,
  • Plakaty,
  • Fotografie,
  • Rysunki,
  • Konkretne przedmioty (zwłaszcza takie o intensywnych kolorach i wyrazistych kształtach),
  • Video.

W swojej karierze często napotykam na takie osoby (statystycznie to większość społeczeństwa). Jak zatem radzę sobie ze zaktywizowaniem ich do mówienia?

  • Oglądamy wspólnie zdjęcia, o których dyskutujemy. Mam taką jedną Uczennicę, która jest hardkorowym wzrokowcem, a blokuje się przy wypowiedziach ustnych. Jakiś czas temu dowiedziałam się, że kupiła mieszkanie i obecnie je wykańcza. Poprosiłam ją o przesłanie mi wizualizacji wnętrza, które dostała od projektanta – dyskusjom nie było końca 😉 Chętnie opowiadała o płytkach, podłogach, materiałach, meblach, sprzętach, a ja przy okazji mogłam przećwiczyć z nią wiele struktur językowych.
  • Nagrywam dla nich filmiki. Mają one różną tematykę i od niej uzależniony jest ich finalny wygląd. Na przykład przy ćwiczeniu użycia danej formy gramatycznej najpierw tę formę objaśniam, a potem zadaję pytania, na które Uczeń ma odpowiedzieć – ustnie na zajęciach albo również nagrywając filmik dla mnie. To bardzo fajny sposób na angażujące zadania domowe 😊
  • Korzystam ze „Story Cubes”. Jeśli jeszcze o nich nie słyszałeś, to zachęcam do wpisania tego hasła w internecie 😊 Są to zestawy kości, w których każda ściana ma jakiś symboliczny obrazek (np. jabłko, zamek, kostucha, samochód itp.). Można decydować o liczbie użytych kości w jednym rozdaniu. Uczeń rzuca i jego zadaniem jest opowiedzieć historię, która połączy wylosowane obrazki. Może to być historia zmyślona, a może być autentyczną z życia Ucznia. To ćwiczenie bardzo pobudza wyobraźnię i angażuje wzrokowców w mówienie.

MODALNOŚĆ SŁUCHOWA

Popularni „słuchowcy” to osoby, które najlepiej przyswajają nowy materiał słysząc go. To ci Uczniowie, którzy często lubią przypominać „a na ostatniej lekcji obiecała Pani, że dzisiaj się pobawimy” 😉 Po prostu słowo wypowiedziane zapada im lepiej w pamięć.

Takie osoby statystycznie przejawiają większe trudności w pracy z tekstem pisanym, co jest nieodłącznym elementem nauki języka obcego.

Co możemy wykorzystać w pracy z takim Uczniem?

  • Wszelkiego rodzaju słuchanki,
  • Dialogi w parach,
  • Piosenki,
  • Wierszyki (w młodszych grupach wiekowych),
  • Utarte powiedzenia i „łamacze językowe”,
  • Story-telling (w młodszych grupach wiekowych),
  • Ćwiczenia na zapamiętywanie (np. odtwarzanie scenek).

Z mojego doświadczenia wynika, że typowych „słuchowców” jest mniej niż wzrokowców czy kinestetyków. Jednakże, również z takimi miałam do czynienia w swojej pracy. Co sprawdza się w ich przypadku?

  • Jeśli pracuję z grupą – takie osoby mają za zadanie przysłuchiwać się wypowiedziom/dialogom innych Uczniów i notować błędy językowe, które usłyszą. To ćwiczenie stworzone dla słuchowców, a jednocześnie uczące ich wrażliwości i uważności językowej.
  • Jeśli pracuję indywidualnie – słuchanie/oglądanie AUTENTYCZNYCH materiałów w języku obcym. To mogą być fragmenty seriali/bajek/wystąpień znanych osób itp. Przyznam, że bardzo nie lubię podręcznikowych ćwiczeń na słuchanie, bo rzadko kiedy oddają autentyczny język używany przez native speaker’ów. Nawet dla osób na poziomie początkującym można znaleźć w internecie video, w którym pojawia się prosty, wyraźnie wymawiany język. Wówczas szykuję ćwiczenia pisemne do tego materiału, które angażują Ucznia w pracę z tekstem.

Jak zatem widzisz, Uczeń z „trudnościami” wynikającymi z modalności to tak naprawdę nie jest trudny Uczeń 😉 Wystarczy poznać jego naturę i dostosować rytm i styl pracy do niego. Z pewnością dużo prostsze jest to zadanie przy zajęciach indywidualnych. A co w przypadku zajęć grupowych, gdzie część Uczniów to wzrokowcy, część to słuchowcy, a pozostali to kinestetycy? O tym w następnym artykule 😉

STAY TUNED!

 

Uczeń z trudnościami - część II

12 marca 2021